Έφθασε χθες στο mailbox μας το παρακάτω κείμενο που το υπογράφουν οι μαθητές της σχολής που ενεπλάκησαν στο πρόσφατο ατύχημα στον Ταΰγετο. Περιγράφουν το ατύχημα και το χρονικό όλης της επιχείρησης βοήθειας και διάσωσης, όπως το έζησαν οι ίδιοι, κάτι που είναι πολύτιμο. Τους ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη τους και σημειώνουμε ότι, επιτέλους, τα ατυχήματα — που πάντα συνέβαιναν, συμβαίνουν και θα συμβαίνουν — αντιμετωπίζονται πλέον χωρίς προκατάληψη και κρυψίνοια. Είναι ο μόνος τρόπος να αποκτάται γνώση, να γίνεται κτήμα όλης της κοινότητας και να αποφεύγουμε, στο μέτρο του δυνατού, τις δυσάρεστες καταστάσεις.
Μια σύντομη ανασκόπηση του περιστατικού στον Ταΰγετο από τους ίδιους τους τραυματίες.
Την Κυριακή 18/1/26, στα πλαίσια της Σχολής Ορειβασίας Αρχαρίων, με επικεφαλής τον οδηγό βουνού Γιώργο Βουτυρόπουλο, κάναμε ανάβαση στην κορυφή Προφήτης Ηλίας στον Ταΰγετο. Οι εκπαιδευόμενοι/ες, με τους υπεύθυνους/ες εκπαιδευτές/τριές μας, ακολουθήσαμε το πρόγραμμα εκπαίδευσης όπως προβλέπεται και αναγράφεται στον κανονισμό. Οι καιρικές συνθήκες ήταν κατάλληλες για την ανάβασή μας και είχαμε στη διάθεσή μας τον προνοημένο ορειβατικό εξοπλισμό.
Κατά την ανάβασή μας και όπως προβλέπεται, δεθήκαμε σε ομάδες για να ανέβουμε στην κορυφή από το σημείο Πλάκες. Χωριστήκαμε σε τρεις ομάδες. Η ομάδα μας, αποτελούμενη από 8 άτομα (μία εκπαιδεύτρια και επτά εκπαιδευόμενοι/ες – τρεις γυναίκες και τέσσερις άντρες), αφού ανεβήκαμε στην κορυφή, ξεκίνησε την κατάβασή μας. Λίγο κάτω από την κορυφή, σε σημείο που το χιόνι ήταν πολύ παγωμένο, ένα μέλος της ομάδας γλίστρησε και, αν και προσπαθήσαμε να αναχαιτίσουμε την πτώση, λόγω του σκληρού πάγου δεν μπορέσαμε να κρατηθούμε και παρασυρθήκαμε (η ώρα ήταν περίπου 11:15 π.μ.).
Η πτώση ανακόπηκε κοντά στη θέση Αλογόγουβες (περίπου 350 μέτρα πιο κάτω). Αφού ελέγξαμε την κατάστασή μας και βεβαιωθήκαμε ότι δεν υπάρχει πολύ σοβαρός τραυματισμός και ότι έχουμε τις αισθήσεις μας και τη συνείδησή μας, η εκπαιδεύτριά μας προχώρησε στις προβλεπόμενες ενέργειες. Ανέβηκε την πλαγιά για να βρει σήμα, επικοινώνησε την κατάστασή μας στον υπεύθυνο εκπαιδευτή και οδηγό βουνού της σχολής μας (που μας ακολουθούσε με την ομάδα του πριν την πτώση) και κάλεσε το 112 για άμεση βοήθεια (ώρα 11:35).
ΔΕΝ εγκλωβιστήκαμε ποτέ. ΔΕ μας πήρε χιονοστιβάδα. ΔΕ χαθήκαμε. Το 112 εξαρχής γνώριζε τη θέση μας και συντονίστηκαν ομάδες διάσωσης, Πυροσβεστικής, καθώς και εθελοντές/ντριες και φίλοι/ες ορειβάτες και οδηγοί βουνού, για να οργανωθεί ασφαλής και γρήγορη διάσωση.
Εκείνη την ώρα, η μισή ομάδα δεν μπορούσε να περπατήσει από τα χτυπήματα της πτώσης. Μας προσέγγισαν τρία άτομα της υπόλοιπης ομάδας μας στο σημείο (ένας εκπαιδευτής και δύο συνεκπαιδευόμενοι, ενώ ο τρίτος εκπαιδευτής ανέλαβε να οδηγήσει με ασφάλεια την υπόλοιπη ομάδα στο καταφύγιο και να επιστρέψει σε εμάς), ήπιαμε τσάι για να πάρουμε δύναμη και να κρατηθούμε ζεστοί και ζεστές και, αφού ανασυγκροτηθήκαμε, με τεράστια προσπάθεια καταφέραμε να σηκωθούμε και να ανέβουμε με τις δικές μας δυνάμεις στο σημείο Πόρτες (ώρα 13:00).
Ενημερωθήκαμε ότι υπάρχει ελικόπτερο καθ’ οδόν. Στο σημείο είχε πολύ αέρα και κρύο και προσπαθήσαμε να κρατηθούμε ζεστοί και ζεστές. Εν τω μεταξύ, έφτασαν στο σημείο ο επικεφαλής μας οδηγός βουνού και άλλοι συνορειβάτες, καθώς και ο οδηγός βουνού Χρήστος Μπελογιάννης.
Περιμέναμε με ελπίδα το ελικόπτερο, το οποίο έφτασε γύρω στις 14:30 και προσπάθησε 5 φορές να μας προσεγγίσει, αλλά δεν τα κατάφερε και ενημερωθήκαμε ότι επιστρέφει στην Καλαμάτα.
Οι επικεφαλής μας εκείνη την ώρα αποφάσισαν ορθά να μην χρονοτριβήσουμε άλλο. Η ώρα περνούσε και το κρύο θα μας εξαντλούσε σύντομα. Οπότε συνεχίσαμε με τις δικές μας δυνάμεις και αρχίσαμε την κατάβαση, καθοδηγούμενοι από τους δύο οδηγούς βουνού, από τη θέση Πόρτες προς το καταφύγιο (ώρα 15:30). Είχαμε ενημερωθεί ότι η ομάδα διάσωσης είχε ξεκινήσει να ανεβαίνει με 4 φορεία. Συναντηθήκαμε μαζί με τους πρώτους διασώστες αφού είχαμε ολοκληρώσει το πιο επικίνδυνο μέρος της κατάβασης από το σημείο Πόρτες.
Στο σημείο Γούβες οι διασώστες της ΕΜΑΚ, ΕΜΟΔΕ, Π.Υ., ΕΟΔ κ.λπ. παρέλαβαν τον πρώτο τραυματία, ενώ λίγο παρακάτω μάς περίμεναν τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας τους με ακόμη τρία φορεία, όπου και παρέλαβαν τους άλλους τρεις τραυματίες που χρειάζονταν μεταφορά. Στο σημείο επίσης έφτασαν και εθελοντές/ντριες συνορειβάτες από την Αθήνα, με τη συνδρομή των οποίων στήθηκαν σχοινιά στα απότομα και δύσβατα σημεία, που βοήθησαν πολύ στη γρήγορη μεταφορά και κατάβαση των τεσσάρων φορείων.
Τα υπόλοιπα τέσσερα άτομα της ομάδας μας επέστρεψαν πεζά και έφτασαν στο καταφύγιο γύρω στις 18:00, όπου τους παρέλαβε αυτοκίνητο της Πολιτικής Προστασίας και διακομίστηκαν στο Νοσοκομείο Σπάρτης. Η κατάβαση των υπολοίπων τραυματιών με τα φορεία ολοκληρώθηκε περίπου στις 19:30 και μεταφέρθηκαν και αυτοί στο νοσοκομείο με ασθενοφόρο.
Όλες οι ομάδες ΕΜΑΚ, ΕΟΔ, Πυροσβεστική, εθελοντές/ντριες, οι υπεύθυνοι του καταφυγίου, οι φίλοι μας συνορειβάτες και οι επικεφαλής μας εκπαιδευτές/τριες έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν για να μάς υποστηρίξουν και να μάς βοηθήσουν, παρ’ όλες τις δυσκολίες, την κούραση και το δύσβατο της περιοχής.
Οι γιατροί, οι νοσοκόμοι/ες και όλο το προσωπικό ήταν εξαιρετικοί, μάς φρόντισαν και συνεχίζουν να μάς εξετάζουν με υπευθυνότητα.
Είμαστε ευγνώμονες όλες και όλοι για όλη τη φροντίδα που έχουμε λάβει. Σας ευχαριστούμε από καρδιάς.
Μέσα από αυτή τη δυνατή προσωπική μας εμπειρία, και παρ’ ότι βγήκαμε σχεδόν αλώβητοι και αλώβητες από όλο αυτό, επισημαίνουμε την αναγκαιότητα της ελικοδιάσωσης, όχι μόνο για τα ορειβατικά ατυχήματα, αλλά για κάθε ατύχημα που συμβαίνει εντός ή εκτός δραστηριότητας σε απομονωμένο σημείο. Από μια καρδιακή προσβολή σε ένα νησί ή ένα ατύχημα σε μια παραλία ή σε ένα ορεινό χωριό κ.ο.κ. Αντίστοιχη σημασία έχει η ύπαρξη εξειδικευμένων διασωστών με τον απαραίτητο εξοπλισμό. Τα βουνά τα αγαπάμε και θα ανεβαίνουμε σε αυτά. Η εκπαίδευση όλων είναι το παν, ωστόσο οι άτυχες στιγμές είναι στο πρόγραμμα. Η λύση δεν είναι να μην απολαμβάνουμε τα βουνά και τις ορεινές ή άλλες δραστηριότητες, αλλά να υπάρχουν τόσο οι κατάλληλες εκπαιδεύσεις των ορειβατών όσο και ο επαρκής κρατικός μηχανισμός διάσωσης, με εξειδικευμένο και εξοπλισμένο προσωπικό και κατάλληλες υποδομές.
Σε αυτές τις περιπτώσεις καλό είναι να δίνεται σημασία στην έγκαιρη και οργανωμένη αντιμετώπιση τέτοιων περιστατικών, χωρίς να προκαλείται πανικός, τρομολαγνεία και ανεξέλεγκτη ενημέρωση.
