Αλπινιστικά κέντρα ΕΟΟΑ σε Αστράκα και Vihren: επαναλήψεις και νέα διαδρομή!

Με τους 13 νέους και νέες να δείχνουν τον καλύτερό τους εαυτό, το φετινό Αλπινιστικό Κέντρο της ΕΟΟΑ διαγράφει έως τώρα μια εξαιρετική δράση στα βουνά στα οποία έχει βρεθεί παρά τις πολύ φτωχές χειμερινές συνθήκες. Ο Δημήτρης Δασκαλάκης εκπαιδευτής του Αλπινιστικού περιγράφει τη χειμερινή τους δράση σε Αστράκα και Vihren.

Αστράκα

Μετά την πρώτη μας εκδήλωση στην Γκιώνα βρεθήκαμε μεταξύ 16 και 18 Μαρτίου στην Αστράκα. “Όλες και όλοι μας γοητευμένες/οι από την θέα δεν δυσκολευτήκαμε να επιλέξουμε τις σχοινοσυντροφιές και τις διαδρομές όπου ξεχυθήκαμε από νωρίς το πρωί του Σαββάτου. Άλλοτε οι συνθήκες καλές, άλλοτε πιο δύσκολες, με σχηματισμένους παγωμένους κάθετους τοίχους ή με “παλιόχιονα”, ή εισαγωγή μας στην χειμερινή version της Αστράκας ήταν για όλες/ους μας σχολείο” γράφει στον απολογισμό της η συμμετέχουσα Σουζάνα Καψή.

Όσον αφορά τη δράση, την πρώτη μέρα σκαρφαλώθηκε η Χωμένη (ΙΙ, Μ4, 120μ) , ανοίχτηκε μια νέα διαδρομή συνεχίζοντας την Χωμένη μέχρι την κορυφογραμμή (Κα.πα.τσα Μ4+, από τη σχοινοσυντροφιά Καψή Σ. – Τσαγιαννίδη Ν. – Παπαγρηγοράκη Ευτ. – περισσότερα σε επόμενη ανάρτηση) και μια παραλλαγή της ίδιας πάλι διαδρομής (ΙΙ, Μ3, 220μ), επαναλήφθηκε το Ασανσέρ με μια δύσκολη παραλλαγή λόγω συνθηκών στην έξοδο (ΙΙΙ, 2,Μ2, 200μ) ενώ έγιναν και για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια μια επανάληψη της Κρεμ Καραμελέ (III+ 3+ M4, 300μ) και μια αξιόλογη απόπειρα μέχρι τα μισά της τελευταίας σχοινιάς στον Λευκό Πειρασμό (III+ 4 M3+ A1, 240μ).

Τη δεύτερη μέρα, κι ενώ ο καιρός μας έκανε το χατίρι να μείνει τελικά καλός παρά τις προσπάθειες που έκαναν τα σύννεφα να αγκαλιάσουν την ορθοπλαγιά, μια ακόμα σχοινοσυντροφιά επανέλαβε την Κρεμ Καραμελέ, δύο άλλες μπήκαν στην Αδάμ (II 2 M4, 150μ) όπου όμως η πολυκοσμία δεν τους επέτρεψε να ολοκληρώσουν, ενώ μια ακόμα σχοινοσυντροφιά επανέλαβε το Λούκι της Δημοκρατίας (III, 2, 400μ) “γρήγορα και με στυλ”.

Διαβάστε ακόμα:  Συνεχίζονται και το 2024 τα Αλπινιστικά Κέντρα της ΕΟΟΑ.

Την τρίτη και τελευταία ημέρα, εξαντλημένοι από τις δύο προηγούμενες καθόλα γεμάτες με σκαρφάλωμα ημέρες, οι περισσότεροι διάλεξαν να ξεκουραστούν, ενώ οι πιο ξεκούραστοι επανέλαβαν το Λούκι της Δημοκρατίας, κάποιοι μάλιστα solo σε μιάμιση ώρα από τη βάση έως πίσω στο καταφύγιο!!

Εν τω μεταξύ, η παρουσία της ομάδας του Αλπινιστικού Κέντρου έδωσε το ερέθισμα αλλά και τη σιγουριά και σε άλλες σχοινοσυντροφιές νέων αναρριχητών να πλαισιώσουν τη παρέα μας και το base camp που είχε στηθεί γύρω από το καταφύγιο, εμπλουτίζοντας τη δράση της κοινότητάς μας σε ένα βουνό που για αρκετά χρόνια τώρα είχε μείνει ξεχασμένο.

Οι μέρες μας στην Αστράκα μάς θύμισαν για μια ακόμα φορά πως οι “συνθήκες” στα ελληνικά βουνά είναι λέξη σχετική αλλά η χειμερινή αναρρίχηση δεν τις έχει πάντοτε ανάγκη.

Βίχρεν, Βουλγαρία

Φτωχές άλλωστε ήταν οι συνθήκες και στην επόμενη εκδήλωση του Αλπινιστικού που πραγματοποιήθηκε το 5ήμερο 5-9 Απρίλη στο όρος Βίχρεν που βρίσκεται στην οροσειρά Πιρίν της Βουλγαρίας και το οποίο προσφέρει μια ΒΑ ορθοπλαγιά 500 περίπου μέτρων. Αυτή η ορθοπλαγιά αποτέλεσε και τον κύριο στόχο δράσης της ομάδας που χρησιμοποίησε σαν ορμητήριο το φιλόξενο ομώνυμο καταφύγιο Βίχρεν στα 1972μ. περίπου δυο ώρες περπάτημα από την βάση της ορθοπλαγιάς.

Την πρώτη ημέρα σχηματίστηκαν τέσσερις ομάδες και μοιράστηκαν στις διαδρομές Kuloara πραγματοποιώντας μια παραλλαγή (Μ4, 50Ο, 500 μ), Funiata – lyav (Μ4+, 500μ), Funiata – desen (Μ3, WI3, 500μ) και στην ανατολική κόψη Dzhamdzhiev ridge (ΙΙΙ, 500). Το άγνωστο περιβάλλον για σχεδόν όλους/ες και η σχετικά παρατεταμένη πρόσβαση και επιστροφή στις διαδρομές, συνέβαλαν στο ότι κάποιες ομάδες άργησαν αυτή την πρώτη ημέρα, αφού επέστρεψαν στο καταφύγιο μετά από 10-12 ώρες κίνησης.

Διαβάστε ακόμα:  Ολοκληρώθηκε στους Δολομίτες, το Αλπινιστικό κέντρο ΕΟΟΑ για το 2023.

Η επόμενη ημέρα κύλησε χωρίς πολύ δράση, αφού το δελτίο έδινε επιδείνωση του καιρού. Παρόλα αυτά η ομάδα είχε την ευκαιρία να φρεσκάρει λίγο τις γνώσεις της στην ασφάλιση, έτσι οι εκπαιδευτές παρουσίασαν διάφορες τεχνικές και έλυσαν αρκετές απορίες. Οι πιο ανήσυχοι μάλιστα εξασκήθηκαν λιγάκι και στο drytooling.

Την τρίτη μέρα σχηματίστηκαν και πάλι σχοινοσυντροφιές με κατεύθυνση την ΒΑ ορθοπλαγιά. Σκαρφαλώθηκαν το Δυτικό λούκι, (350 μ. Μ3), η Funiata – sreden (Μ3+, 500 μ) και η Funiata – desen, ενώ πραγματοποιήθηκε από μια ομάδα και η διάσχιση της ανατολικής και δυτικής κόψης, ολοκληρώνοντας μια υπέροχη τραβέρσα της κορυφής.

Το κλίμα που υπάρχει στο φετινό camp μεταξύ των συμμετεχόντων και των συνοδών που απαρτίζουν την ομάδα είναι απίστευτα θετικό. Δεν είναι μόνο ο κοινός παρανομαστής, που δεν είναι άλλος από απύθμενη όρεξη για σκαρφάλωμα. Είναι και το γεγονός ότι “υποστήριξη, φροντίδα, επικοινωνία, σεβασμός και εμπιστοσύνη, από την πρώτη εκδήλωση έχουν θέσει γερές βάσεις ώστε να αναρριχηθούμε ασφαλείς και καλύτεροι στα όμορφα βουνά” μας θυμίζει και πάλι η Σου.

Ήδη έχει ολοκληρωθεί και ο επόμενος σταθμός, πριν δυο εβδομάδες στον Κούβελο και έτσι τα “παιδιά” του φετινού Αλπινιστικού Κέντρου πλούτισαν τα βουνά μας με δράση, αποδεικνύοντας πως με την κατάλληλη στήριξη οι νέοι και οι νέες μας μπορούν να κάνουν πολλά. Ευχαριστούμε λοιπόν την ΕΟΟΑ και ελπίζουμε αυτός ο θεσμός να συνεχίσει την πορεία του και να έχει όλη την στήριξη που αξίζουν αυτά τα “παιδιά” αλλά και τα επόμενα που ίσως καταφέραμε να εμπνεύσουμε.

Δ.Δ.

Συμμετέχοντες

Στέλιος Αρχοντουλάκης
Στέφανος Καραντινάκης
Χαράλαμπος Καρασαββίδης
Σουζάνα Καψή
Χριστίνα Κουρή
Σπύρος Κυριάκου
Βασίλης Λοίζου
Ιάσονας Μανωλάς
Ορέστης Μήτρου
Ευτύχης Παπαγρηγοράκης
Ματίνα Σούλιου
Νίκος Τσαγιαννίδης
Βασίλης Υάκινθος

Εκπαιδευτές

Γιώργος Βουτυρόπουλος
Δημήτρης Δασκαλάκης
Αρχοντής Εξακοίδης
Αλέξανδρος Κωσταντινίδης
Τάσος Μουτάφης

SHARE
Οι εκδόσεις ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ξεκίνησαν την άνοιξη του 98 με την έκδοση του πρώτου ομώνυμου τεύχους. Από τότε έχουν εκδοθεί 73 τεύχη, 9 τίτλοι βιβλίων με ανάλογο περιεχόμενο και συνεχίζουμε...