Οι Jeff Lowe και Tom Frost, ολοκλήρωσαν την τελευταία τους σχοινιά την Παρασκευή 24/8/18

0
1005
Οι Jeff Lowe (πρώτο πλάνο), George Lowe (μέση) και Michael Kennedy στο Latok I. Φωτο: Jim Donini.

Υπάρχουν ορειβάτες που με το πέρασμα τους από τα βουνά, αφήνουν ανεξίτηλα το ίχνος τους. Είναι οι γραμμές που χάραξαν στον πάγο και στον βράχο, είναι το στιλ τους, είναι η στάση τους απέναντι στη ζωή, στα βουνά, στη φύση, είναι η έμπνευση που έδωσαν στους άλλους.

Ο Jeff Lowe (1950 – 2018) σκαρφάλωνε από παιδί και το βιβλίο του Heinrich Harrer, «The White Spider» με θέμα την πρώτη ανάβαση της βόρειας ορθοπλαγιάς του Eiger, ήταν από τα αγαπημένα του. Μερικές δεκαετίες αργότερα, το 1991, βρέθηκε να σκαρφαλώνει μόνος, χωρίς τη βοήθεια βυσμάτων και σταθερών σχοινιών παρά μόνο με φυσική ασφάλιση, στον ιστό αυτής της λευκής αράχνης, στο μυθικό και δολοφονικό Eiger. Μετά από 9 μέρες, βγαίνει στην κορυφή. Μόλις είχε δημιουργήσει άλλο ένα από εκείνα τα ανεξίτηλα ίχνη πάνω στα βουνά και το ονόμασε “Metanoia”. Χρειάστηκε να περάσουν 25 χρόνια και πολλές προσπάθειες πολύ δυνατών αλπινιστών, μέχρι οι Thomas Huber, Stephan Siegrist και Roger Schaeli να καταφέρουν τη δεύτερη ανάβαση.

Ο Jeff Lowe στην Octopussy.

Ο Jeff Lowe γεννήθηκε το 1950 και ξεκίνησε να σκαρφαλώνει από επτά χρονών. Στην εικοσαετία 70-90 ήταν στην κορφή της παγκόσμιας αλπινιστικής ελίτ πρεσβεύοντας το Αλπικό στιλ: μικρή σχοινοσυντροφιά, όχι πολλά υλικά, όχι σταθερά σχοινιά, όχι σταθερές ασφάλειες, μόνο καθαρό σκαρφάλωμα. Το 1974 με το άνοιγμα της Colorado’s Bridalveil Falls, βάζει τα στάνταρτ της σύγχρονης μικτής αναρρίχησης στην Αμερική, ενώ διοργανώνει φεστιβάλ παγοαναρρίχησης, γράφει άρθρα και βιβλία. Το 1979 με τους περίφημους George Lowe, Michael Kennedy και Jim Donini, σκαρφαλώνει στη βόρεια κόψη του τρομερού Latok (7145μ.) στο Πακιστάν, την οποία δεν ολοκλήρωσαν για λίγα μέτρα και που παραμένει ασκαρφάλωτη ακόμα, παρά τις πολύ δυνατές προσπάθειες τόσων ορειβατών. Το 1991 σκαρφαλώνει την περίφημη Metanoia στη βόρεια του Eiger, τρία χρόνια μετά, το 1994, σκαρφαλώνει την περίφημη Octopussy, μια διαδρομή που έφερε τη μικτή αναρρίχηση εκεί που τη ξέρουμε σήμερα.

Συνολικά στην καριέρα του έχει ανοίξει πάνω από 1000 διαδρομές και για αυτή του τη δράση είναι επίτιμο μέλος τόσο στο American Alpine Club, όσο και στο British Alpine Club, ενώ πέρσι του απονεμήθηκε το Piole d’ Or. Τα τελευταία χρόνια ήταν καθηλωμένος σε αναπηρικό καρότσι, αφού είχε προσβληθεί από μυασθένεια. Πέθανε την Παρασκευή 24/8/18.

Διαβάστε ακόμα:  42000 ευρώ σας περιμένουν στην κορυφή του Everest. Είστε αρκετά γενναίοι για να τα πάρετε;
Ο Tom Frost.

Ο Tom Frost (1937-2018), ανήκε στη γενιά εκείνη των Αμερικανών αναρριχητών του 60 που άνοιξαν νέους δρόμους και δημιούργησαν την χρυσή εποχή του Yosemite. Μετά την αποφοίτηση του από το Stanford to 1958, επισκέφθηκε το Yosemite και καθηλώθηκε από τη θέα των τεράστιων και ασκαρφάλωτων ακόμα γρανιτένιων ορθοπλαγιών. Το 1960, μαζί με τους Joe Fitschen, Chuck Pratt και τον Royal Robbins, καταφέρνουν την δεύτερη ανάβαση της Nose σε μόλις 7 ημέρες (47 ημέρες χρειάστηκαν οι Warren Harding, Wayne Merry και George Whitmore, δυο χρόνια νωρίτερα, το 58) και μια χρονιά αργότερα, το 1961, ανεβάζει τον πήχη, όταν παρέα με τους Royal Robbins και Chuck Pratt, μετά από προσπάθειες 11 ημερών ανοίγουν τη Salathe Wall. Το 64 πρωτοπορεί ακόμα μια φορά, όταν με τους Royal Robbins, Yvon Chouinard και Chuck Pratt, σκαρφαλώνουν τη North American Wall, με μια προσπάθεια 9 ημερών. Οι διαδρομές αυτές ήταν από τις δυσκολότερες της εποχής, όχι μόνο στο Yosemite, αλλά και παγκόσμια.

Ο Frost και οι σχοινοσύντροφοι του, πρέσβευαν την καθαρή αναρρίχηση, προσπαθώντας να αφήσουν τα λιγότερα ή και καθόλου ίχνη στο βράχο, μετά το πέρασμα τους. Στην προσπάθεια του αυτή ο Frost, παρέα με τον Yvon Chouinard, βιομηχανοποίησαν τα άκαμπτα κραμπόν από cro-mo (που τα χρησιμοποιούσαν ευρέως στην Ευρώπη, αλλά σαν ιδιοκατασκευές), πατένταραν τα Hexentrics (τα περίφημα καρύδια που όλοι μας έχουμε χρησιμοποιήσει) και βελτίωσαν τα πιολέ πάγου.

Ο Frost, όπως και όλη αυτή η γενιά των αναρριχητών (και από τις δυο πλευρές του Ατλαντικού), κατέκρινε την αλόγιστη χρήση βυσμάτων και σταθερών ασφαλειών, ειδικά στις διαδρομές που είχαν ανοιχθεί ελεύθερα, καυτηρίαζε την έλλειψη στυλ στην αναρρίχηση και θεωρούσε τον εγωισμό, την έλλειψη αυτοπειθαρχίας και την ελλιπή εκπαίδευση, τις βασικές αιτίες για αυτήν την κατάσταση.
Πέθανε την Παρασκευή 24/8/18 σε ηλικία 81 ετών.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Οι εκδόσεις ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ξεκίνησαν την άνοιξη του 98 με την έκδοση του πρώτου ομώνυμου τεύχους. Από τότε έχουν εκδοθεί 73 τεύχη, 8 τίτλοι βιλίων με ανάλογο περιεχόμενο και συνεχίζουμε...