Τα απογεύματα των Κυριακών τρέχανε να προλάβουν το δρομολόγιο για να μην αναγκαστούν να περπατήσουν μέχρι κάτω στις ταβέρνες.
Τώρα λοιπόν που οι Αθηναίοι χτυπιούνται από τις κάθε λογής περικοπές και μνημόνια, αυτός ο φτηνός –και οικολογικός- τρόπος προσέγγισης στο βουνό, σταματά. Σύμφωνα με τη διοίκηση του ΟΑΣΑ η γραμμή έχει μικρή επιβατική κίνηση, κάτι που συμβαίνει τις καθημερινές, αλλά σίγουρα όχι τα Σαβατοκύριακα και ο μόνος τρόπος πλέον να προσεγγίσει κάποιος το βουνό είναι το ΙΧ.
Ελπίζουμε να ξεκινήσει μια καμπάνια από τους συλλόγους της Αττικής για να μείνει σε λειτουργία – τουλάχιστον τα Σ/Κ και τις αργίες, γιατί είναι παράλογο σε ένα Εθνικό Δρυμό με τη σπουδαιότητα της Πάρνηθας, να κόβεται αυτή η γραμμή και συγχρόνως να επιτρέπεται παντού –αντί να περιορίζεται- η ελεύθερη πρόσβαση με ΙΧ.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1964. Μικρός χάζευα την Πάρνηθα από το πατρικό μου με τις ώρες. Ήταν για μένα ένας άγνωστος μαγικός κόσμος που άφηνε ελεύθερη τη φαντασία μου. Πεζοπορώ, ορειβατώ, σκαρφαλώνω και φωτογραφίζω στα βουνά από το 1984 και άρχισα να αρθρογραφώ σε ανάλογα περιοδικά από το 1990. Η αγάπη μου για το βουνό με ώθησε το 1998 να εκδώσω το περιοδικό ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (1998 – 2015), ενώ από το 2006 έως το 2010 πρόσθεσα και το περιοδικό ΠΟΔΗΛΑΤΗΣ. Έχω γράψει και εκδώσει, πεζοπορικούς οδηγούς για την Πάρνηθα, τον Όλυμπο, τον Παρνασσό και τα Βαρδούσια.