Ο Τσαρούχης είχε πει το περίφημο: «στην Ελλάδα είσαι ότι δηλώσεις». Πέρασαν αρκετά χρόνια από τότε και κάποιος θα μπορούσε να συμπληρώσει: «Στην Ελλάδα δεν είσαι μόνο ότι δηλώσεις, αλλά κάνεις και ότι γουστάρεις». Μια απογευματινή πεζοπορία στη Πάρνηθα, αποδεικνύει του λόγου το αληθές.

Μόλις είχα ολοκληρώσει μια γρήγορη ανάβαση από τη κόψη του Φλαμπουριού χθες και πλησιάζοντας τη κορφή διακρίνω από μακριά ένα στύλο στερεωμένο στο κολονάκι της κορφής, με μια ξεσκισμένη από τον άνεμο ελληνική σημαία. Πλησιάζοντας, μπορούσα να δω πλέον το τσιμεντένιο κολονάκι βαμμένο μπλε – άσπρο, με μια –επίσης βαμμένη- ελληνική σημαία πάνω του.

DSCN0745Γύρω, ο άγνωστος «καλλιτέχνης» είχε βάψει μπλε – άσπρα, τα βράχια και τις ρίζες των θάμνων. Δε θα μπω στην ουσία της πράξης, ο καθένας μπορεί να την κρίνει από την αισθητική, ψυχολογική ή όποια άλλη πλευρά της, πάντως υπέθεσα ότι ο «καλλιτέχνης» προέβη σε μια τέτοια ενέργεια λόγω μιας ασυγκράτητης ανάγκης να δηλώσει και να επιβάλλει τις όποιες ιδέες, πιστεύω ή ιδεοληψίες του.

DSCN0751Κάθισα δίπλα για λίγη ξεκούραση και τη προσοχή μου τραβάν πεταμένα γύρω, σκουπίδια και σχισμένες σακούλες. Πλησιάζω –αρκετά σιχτιρισμένος αλήθεια- για να τα μαζέψω και ανακαλύπτω ότι το κιτς σκηνικό στο κολονάκι έχει και συνέχεια. Μπουκάλια με διαλυτικό και στερεωτικό χρώματος, μεταχειρισμένα πινέλα και ρολά, κουτιά με υπολείμματα χρώματος!!! Προφανώς αυτή η ασυγκράτητη αγάπη του «καλλιτέχνη» για τη «σημαία και τη πατρίδα», δεν ήταν τόση ώστε να πάρει πίσω τα σκουπίδια του.

DSCN0754Διπλά σιχτιρισμένος και αφού μάζεψα όλο αυτό το σκουπιδομάνι, πήρα το δρόμο για το καταφύγιο. Ξαφνικά ακούω γκαζιές από δίχρονα. Εμφανίζονται πέντε μοτοσικλέτες (!!!), που ξεκινώντας από το καταφύγιο Φλαμπούρι, κατέβαιναν το μονοπάτι για Θρακομακεδόνες, ανάμεσα σε δεκάδες πεζοπόρους!!! «Μα είναι Εθνικός Δρυμός εδώ μέσα, τι κάνετε;» τόλμησα να διαμαρτυρηθώ. «Το λεει πουθενά;» ήταν η αποστομωτική απάντηση και γκαζώνοντας, τόνισαν καθώς τους φωτογράφισα: «θα μας κλάσεις τ’ αρχίδια».

Διαβάστε ακόμα:  Η Κίνα κλείνει το Basecamp του Everest για τους μη ορειβάτες

Ανέβηκα στο καταφύγιο να αφήσω τα σκουπίδια και κατηφόρισα το μονοπάτι για την επιστροφή. Κάθε τόσο η μυρωδιά από βενζίνη και τα ξεσουρσίματα από τα λάστιχα των μηχανών με χαλάγανε, αλλά το γλυκό απογευματινό φως με έκανε να ξεχάσω για λίγο αυτά που έζησα νωρίτερα. Για λίγο, μιας και μόλις έφτασα στην έξοδο του μονοπατιού, ένας ξεχειλισμένος από σκουπίδια κάδος και με σκουπίδια ένα γύρω, από πεζοπόρους και επισκέπτες να υποθέσω, με επανέφερε στη πραγματικότητα.

DSCN0761Ήταν πράγματι ένα «γεμάτο» απογευματινό Κυριακής…..

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1964. Μικρός χάζευα την Πάρνηθα από το πατρικό μου με τις ώρες. Ήταν για μένα ένας άγνωστος μαγικός κόσμος που άφηνε ελεύθερη τη φαντασία μου. Πεζοπορώ, ορειβατώ, σκαρφαλώνω και φωτογραφίζω στα βουνά από το 1984 και άρχισα να αρθρογραφώ σε ανάλογα περιοδικά από το 1990. Η αγάπη μου για το βουνό με ώθησε το 1998 να εκδώσω το περιοδικό ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (1998 – 2015), ενώ από το 2006 έως το 2010 πρόσθεσα και το περιοδικό ΠΟΔΗΛΑΤΗΣ. Έχω γράψει και εκδώσει, πεζοπορικούς οδηγούς για την Πάρνηθα, τον Όλυμπο, τον Παρνασσό και τα Βαρδούσια.