Γκιώνα, «Ενδυμίωνας» , 7 σχ, 200μ.
16/7/2011 (Αριστομένης Θανόπουλος, Κατερίνα Κολλύρου)
1η (?) ελεύθερη ανάβαση, από τον Θανόπουλο. Η 6η σχοινιά που είχε τεχνητά σημεία έγινε ελεύθερα με τη 2η προσπάθεια, με τα σετάκια πάνω, δηλ. pink point (η σχοινιά έχει μόνο πλακέτες, και χρειάζεται ίσως 2-3 μεσαία/μεγάλα καρύδια στην αρχή της). Βαθμολογείται με ΙΧ/ΙΧ+, με σειρά δύσκολων τεχνικών κινήσεων τραβέρσας, και με πιό δύσκολη κίνηση την τελευταία, με στόχο τις τρύπες χούφτες δίπλα στο ρελέ, το οποίο έτσι, αν και το μόνο (σχεδόν) κρεμαστό της διαδρομής, δεν διακόπτει την αλληλουχία των κινήσεων μεταξύ των 2 σχοινιών. Τα υπόλοιπα ρελέ είναι άνετα και ειδικά το 5ο είναι «καναπεδάτο».

Γκιώνα, «Mohicana Daddy», 6 σχ. 200m.
9/7/2011, 1η ελεύθερη ανάβαση Αριστομένης Θανόπουλος, on sight επικεφαλής, με Κατερίνα Κολλύρου 2η (έφτασε ως το R5, με λίγες πτώσεις). Διάρκεια: 9:15′.
Αξιοσημείωτο το τσουχτερό κρύο (λόγω και του ανέμου), παρά τους 35+ C στα πεδινά.

Eπιπρόσθετα σχόλια στην περιγραφή του www.routes.gr:
2η σχοινιά έβαλα Camalot #4 μετά τη 2η πλακέτα (ΟΚ), αλλά γενικά δύσκολη τοποθέτηση όπως και να’χει, καθώς είναι και πιάσιμο.
3η σχ. το σημείο τραβέρσας (καθώς η πλακέτα δε φαίνεται παρά αρκετά αργότερα) είναι σε χαρακηριστική σπηλίτσα η οποία επισης ασφαλίζεται με το #4. Επίσης θεωρώ το VI+ που δόθηκε λίγο, θα πρότεινα VII-/VII.
6η σχ. το μόνο χρήσιμο υλικό για ελεύθερη είναι ένα μεγάλο καρύδι (No7) στο μεγάλο run out πριν το ρελέ. Προτεινόμενη βαθμολογία ΙΧ- ή 7bc.
Συνολικά, η διαδρομή είναι διαμάντι με υψηλές απαιτήσεις, χωρίς καμμιά εύκολη σχοινιά, πάντα σε εξαιρετικό βράχο και με τις πραγματικά ελάχιστες ασφάλειες, οπότε και ενδιαφέρον route finding. Παραδειγματικό άνοιγμα από τον Σταμ. Κωνσταντακόπουλο.
Στη φωτό ο Αρίστος Θανόπουλος στον Ενδυμίωνα.
Κείμενο – φωτό: Αρίστος Θανόπουλος
Σκίτσα: www.routes.gr

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1964. Μικρός χάζευα την Πάρνηθα από το πατρικό μου με τις ώρες. Ήταν για μένα ένας άγνωστος μαγικός κόσμος που άφηνε ελεύθερη τη φαντασία μου. Πεζοπορώ, ορειβατώ, σκαρφαλώνω και φωτογραφίζω στα βουνά από το 1984 και άρχισα να αρθρογραφώ σε ανάλογα περιοδικά από το 1990. Η αγάπη μου για το βουνό με ώθησε το 1998 να εκδώσω το περιοδικό ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (1998 – 2015), ενώ από το 2006 έως το 2010 πρόσθεσα και το περιοδικό ΠΟΔΗΛΑΤΗΣ. Έχω γράψει και εκδώσει, πεζοπορικούς οδηγούς για την Πάρνηθα, τον Όλυμπο, τον Παρνασσό και τα Βαρδούσια.