Σημειωτέον ότι ακόμη και «καφέ» βύσματα τα οποία αντικαταστάθηκαν, είχαν ακόμη μεγάλη αντοχή. Υπάρχει μόνο μια μικρή εκκρεμότητα σε μία νέα διαδρομή του Καγιαφτάκη ακριβώς δεξιά από την Κλειώ που έχει ψηλά ένα σαθρό μπλοκ και η σκέψη είναι να «οδηγηθεί» στην Κλειώ, ως παραλλαγή. Για την ώρα, μην τη σκαρφαλώνετε.

Την συντήρηση πραγματοποίησαν οι:  Τζώρτζης Μηλιάς, υπεύθυνος για τη συντήρηση του πεδίου, προπονητής ορειβασίας (ΕΟΟΑ, ΓΓΑ) και οδηγός βουνού (ΕΟΟΑ), Νικόλας Γρηγορόπουλος και Γιάννης Καγιαυτάκης.

Το πεδίο διαθέτει 20 διαδρομές, όλες σπορ ασφαλισμένες με 10άρες πλακέτες και για το σκαρφάλωμα δεν χρειάζονται παρά μόνο σετάκια.. Ειδικά στη «Γιώτα», μπορούν να προστεθούν εύκολα και μεσαία καρυδάκια για εκπαίδευση ή πιο πυκνή ασφάλιση.

Οι Συμπληγάδες διαθέτουν τρεις τομείς, τη θετική πλάκα, το βόρειο τοίχο και τον κόκκινο νότιο τοίχο. Στη βάση κάθε διαδρομής αναγράφεται το όνομά και η δυσκολία της.

Οι διαδρομές της πλάκας (μεταξύ 5a και 6a+) κινούνται σε θετικό πεδίο με μικρά μόνο πιασίματα και τριβές και ίσως αρχικά μοιάζουν πιο δύσκολες από ότι δηλώνονται. Σε αυτό συμβάλλει η απαραίτητη εμπιστοσύνη στις τριβές και η σχετικά αραιή ασφάλισή τους (περίπου 10-12 πλακέτες για 30 μ) σε σχέση με ασφάλιση διαδρομών σε άλλα σπορ πεδία.

Ήλιος και σκιά:
Οι βόρειες έχουν πάντα σκιά, η θετική πλάκα έχει σκιά το πρωί και το απόγευμα και ήλιο περίπου μεταξύ 12 και 4 μμ ενώ ο κόκκινος τοίχος έχει ήλιο από το μεσημέρι και σκιά αργά το απόγευμα. Το πεδίο είναι γενικά δροσερό το καλοκαίρι ενώ είναι ευχάριστο τις ώρες που έχει ήλιο το χειμώνα.
Ρελέ:
Όλα τα ρελέ διαθέτουν δύο πλακέτες με μόνιμα ανοιγόμενα καραμπίνερς.

Διαβάστε ακόμα:  Αναρριχητική συνάντηση στην Καμπιά

Πρόσβαση :
Ανεβαίνοντας από τη Νέα Πεντέλη προς τα ραντάρ, προσπερνάμε το χωματόδρομο που οδηγεί στη σπηλιά Νταβέλη και συνεχίζουμε από την άσφαλτο για ένα περίπου χιλιόμετρο, μέχρι που συναντάμε αριστερή χαρακτηριστική φουρκέτα (είναι η δεύτερη αριστερή φουρκέτα που συναντάμε). Εκεί παρκάρουμε και ακολουθούμε με τα πόδια κακό, πολύ ανηφορικό χωματόδρομο που στο ξεκίνημά του είναι σημαδεμένος με στρογγυλό μαύρο σημάδι (ίσως υπερβολικά διακριτικό).

Σε σημεία όπου υπάρχει αμφιβολία για την κατεύθυνσή μας (υπάρχουν δηλαδή άλλοι χωματόδρομοι), μας καθοδηγούν πάντα στρογγυλά μαύρα σημάδια πάνω στα βράχια. Περίπου 800μ από την άσφαλτο ή 10-15 λεπτά με τα πόδια, μπαίνουμε στο πεδίο, από χαρακτηριστικό μικρό φαράγγι.


ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1964. Μικρός χάζευα την Πάρνηθα από το πατρικό μου με τις ώρες. Ήταν για μένα ένας άγνωστος μαγικός κόσμος που άφηνε ελεύθερη τη φαντασία μου. Πεζοπορώ, ορειβατώ, σκαρφαλώνω και φωτογραφίζω στα βουνά από το 1984 και άρχισα να αρθρογραφώ σε ανάλογα περιοδικά από το 1990. Η αγάπη μου για το βουνό με ώθησε το 1998 να εκδώσω το περιοδικό ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (1998 – 2015), ενώ από το 2006 έως το 2010 πρόσθεσα και το περιοδικό ΠΟΔΗΛΑΤΗΣ. Έχω γράψει και εκδώσει, πεζοπορικούς οδηγούς για την Πάρνηθα, τον Όλυμπο, τον Παρνασσό και τα Βαρδούσια.