Ίσως ο καλύτερος επίλογος, είναι ένα κείμενο του Simone Moro, που δημοσιεύτηκε σήμερα στο planetmountain.com.

Ο άνθρωπος θέλει να είναι, όπου οι σκέψεις του τον οδηγούν. Στο φεγγάρι, τον Άρη, την Αφροδίτη, στους ωκεανούς, τα σπήλαια, τις αβύσσους, σε έρημους και βουνά. Αυτή είναι και η χειμερινή ορειβασία. Η επιθυμία να πετύχει εκεί όπου ο άνθρωπος δεν τα έχει ακόμη καταφέρει και γι’ αυτό μια μέρα το Nanga Parbat και το Κ2 θα γνωρίσουν επίσης μια χειμερινή ανάβαση.

Αυτό δεν είναι μια παρόρμηση που πηγάζει από τη λογική της ευκολίας ή της χρησιμότητάς ή του κινδύνου. Κανείς δεν θέλει ή πιστεύει ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει με τη χειμερινή ορειβασία. Ακριβώς όπως αυτοί που στην αρχή δεν πίστευαν ότι θα τον άλλαζαν, αλλά στη συνέχεια, στη πραγματικότητα, το κατάφεραν”.
                                                                                                                                                      Simone Moro

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1964. Μικρός χάζευα την Πάρνηθα από το πατρικό μου με τις ώρες. Ήταν για μένα ένας άγνωστος μαγικός κόσμος που άφηνε ελεύθερη τη φαντασία μου. Πεζοπορώ, ορειβατώ, σκαρφαλώνω και φωτογραφίζω στα βουνά από το 1984 και άρχισα να αρθρογραφώ σε ανάλογα περιοδικά από το 1990. Η αγάπη μου για το βουνό με ώθησε το 1998 να εκδώσω το περιοδικό ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (1998 – 2015), ενώ από το 2006 έως το 2010 πρόσθεσα και το περιοδικό ΠΟΔΗΛΑΤΗΣ. Έχω γράψει και εκδώσει, πεζοπορικούς οδηγούς για την Πάρνηθα, τον Όλυμπο, τον Παρνασσό και τα Βαρδούσια.