Το στιλ αυτό κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια, εκτοπίζοντας από το προσκήνιο τις κλασικές αποστολές στους γίγαντες των Ιμαλαΐων και είναι ενδεικτικό είναι ότι η σπουδαία πρώτη χειμερινή ανάβαση στο GII από τους Simone Moro, Denis Urubko και Cory Richard τελικά δε μπήκε, προς μεγάλη έκπληξη και απογοήτευση- ιδίως των Ιταλών- στις τελικές υποψηφιότητες.

Άλλωστε όπως αναφέρεται και στο σκεπτικό της επιτροπής, στη σύγχρονη ορειβασία, το στιλ και ο τρόπος υπερισχύουν του αποτελέσματος. «Δεν μας απασχολούν πλέον τα μεγάλα οικονομικά και τεχνικά μέσα (φιάλες οξυγόνου, σταθερά σχοινιά, αχθοφόροι, διεγερτικές «ουσίες», αλλά και η ανάβαση της κορφής με κάθε κόστος. Τα Piolets d’Or ρίχνουν τη προσοχή τους στη φαντασία, τις καινοτόμες και ευφάνταστες νέες γραμμές, που απαιτούν έναν ελάχιστο εξοπλισμό, αλλά έχουν σα βάση την εμπειρία και την ικανότητα«.
Αναμφισβήτητα όμως και οι έξι υποψηφιότητες είναι έξι πολύ σπουδαίες αναβάσεις.

Την κριτική επιτροπή αποτελούν οι Michael Kennedy, πρόεδρος (εκδότης του Alpinist), Valeri Babanov, Alberto Inurrategi, Ines Papert, Liu Yong, καθώς και ο δημοσιογράφος του ειδικού τύπου Alessandro Filippini.
Οι έξι υποψηφιότητες είναι οι εξής:

Pik Pobeda (7,439m), Kyrgyzstan

Η Pik Popeda είναι η πιο βόρεια γεωγραφικά κορφή 7000 μέτρων του πλανήτη. Ένα ορόσημο ειδικά για ορειβάτες υψομέτρου από τις Ασιατικές χώρες. Η απότομη βόρεια ορθοπλαγιά του βουνού έχει υψομετρική διαφορά 2500μ.
Οι Καζάκοι Gennadiy Durov και Denis Urubko πρόσθεσαν μια τέταρτη διαδρομή εκεί, ακριβώς στο κέντρο της, με το όνομα Dollar Rod. Πρόκειται για μια υψηλής τεχνικής διαδρομή που ανοίχτηκε με αλπικό στιλ. Μάλιστα το περασμένο Νοέμβριο κέρδισε το Ασιατικό Piolets d’Or
Διαδρομή: Dollar Rod στη βόρεια ορθοπλαγιά της Pik Pobeda.
Ανοίχτηκε:  Gennadiy Durov και Denis Urubko (Kazakhstan)
Υψομετρική διαφορά: 2,500μ. ( 3,200μ. από το base camp)
Δυσκολία: 6a M4-M5 WI2
Ημερομηνία: 10-15 Αυγούστου 2011 (base camp έως κορφή).

Saser Kangri II (7,518m), India

South_face_of_Saser_Kangri_II_East_optimizedΗ αποστολή των Αμερικανών Mark Richey, Steve Swenson και Freddie Wilkinson’s είναι άλλο ένα παράδειγμα αφοσίωσης στο αλπικό σκαρφάλωμα υψομέτρου. Κατά τη διάρκεια της δίμηνης αποστολής τους, οι τρεις αλπινιστές σκαρφάλωσαν τη δεύτερη (μέχρι τότε) ψηλότερη ασκαρφάλωτη κορφή του κόσμου το  Saser Kangri II. Η σχοινοσυντροφιά έφτασε στη κορφή στις 24/8, ανοίγοντας μια κάθετη 1700 μέτρων κορφή στη νοτιοδυτική ορθοπλαγιά, μετά από τέσσερις μέρες ανάβασης (τρια bivouac). Συνάντησαν τεχνικές δυσκολίες, στο μεγαλύτερο κομμάτι της διαδρομής.
Διαδρομή: Πρώτη ανάβαση στο Saser Kangri II μέσω της νοτιοδυτικής ορθοπλαγιάς – όνομα: The Old Breed.
Ανοίχτηκε: Mark Richey, Steve Swenson και Freddie Wilkinson (USA)
Υψομετρική διαφορά: 1700μ.
Δυσκολία: W14, M3
Ημερομηνία: 21-24 Αυγούστου 2011 (base camp έως κορφή).

K7 West (6,615m), Pakistan

alp.odprava_charakusa2011-nova_smer_sanjaci_zlatih_jam-foto_arhiv_odprave_res._2Οι νέοι Σλοβένοι αναρριχητές  Nejc Marcic και Luka Strazar, 26 και 23 χρόνων αντίστοιχα, ανέβηκαν την ασκαρφάλωτη βορειοδυτική ορθοπλαγιά του Κ7 μετά από ένα αλπικού στιλ σκαρφάλωμα τριών ημερών. Η διαδρομή ήταν μια συνεχής μικτή γραμμή 1600μ. και αποτέλεσε τη μόλις τρίτη ανάβαση σε αυτή τη κορφή της κοιλάδας Charakusa. Ήταν η πρώτη τους αποστολή!!!

Διαβάστε ακόμα:  Κυνηγώντας το Όνειρο – Σε δυο ακόμα 8άρες φιλοδοξεί να ανέβει ο Α. Συκάρης

Διαδρομή: Dreamers of the Golden Caves στη βορειοδυτική ορθοπλαγιά του K7 West
Ανοίχτηκε: Nejc Marcic και Luka Strazar (Slovenia).
Δυσκολία: A15, M5, A2
Ημερομηνία: 6-9/9 2011 (base camp κορφή και πίσω).

Xuelian North-East (6,249m), China

x.ne-raz_zaupanja-vris-P1050594b1Η Xuelian North-East ήταν η τελευταία ασκαρφάλωτη διαδρομή 6000μ. στη περιοχή Xuelian Feng του Κινέζικου Tien Shan. Οι Σλοβένοι Ales Holc, Peter Juvan και Igor Kremser, σκαρφάλωσαν σε αυθεντικό αλπικό στιλ, την όμορφη βορειοδυτική ορθοπλαγιά, σε τέσσερις μέρες και κατόπι κατέβηκαν από την νοτιοδυτική κόψη σε μιάμιση μέρα. Οι τεχνικές δυσκολίες, η υψομετρική διαφορά και το minimal στιλ, ήταν αυτά που τράβηξαν τη προσοχή της κριτικής επιτροπής.
Διαδρομή: Xuelian North-East από την βορειοδυτική κόψη, όνομα: Arete of Trust
Ανοίχτηκε: Ales Holc, Peter Juvan και Igor Kremser (Slovenia)
Δυσκολία: A15, M5+
Ημερομηνία: 27-31/7 2011 (από το προωθημένο base camp κορφή και πίσω).

Meru Central (6,310m), India

meru-routelineΠολλές αποστολές ήδη από το 1986, έχουν κάνει αναβάσεις σε αυτή την εκπληκτική ορθοπλαγιά του Meru Central, το περίφημο Shark’s Fin (φτερό του Καρχαρία). Αλλά τη πρώτη ολοκληρωμένη ανάβαση της κόψης τη κατάφερα μετά από 11 μέρες σκαρφαλώματος οι Αμερικάνοι Conrad Anker, Jimmy Chin και Renan Ozturk. Η καταπληκτική αυτή γραμμή περιέχει ότι εκφράζει το μοντέρνο αλπικό στιλ: βράχο, με υψηλής δυσκολίας ελεύθερη αναρρίχηση, αλλά και κομμάτια τεχνικής με χειρισμούς ακριβείας, αλλά και ντελικάτο μικτό σκαρφάλωμα στο πάνω κομμάτι της.
Διαδρομή: Shark’s Fin στο Meru Central.  
Ανοίχτηκε: Conrad Anker, Jimmy Chin και Renan Ozturk (USA).
Υψομετρική διαφορά: 1,400μ.
Δυσκολία: 6a, A4, W15, M6.
Ημερομηνία: 21/9 – 2/10 2011 (από το base camp στη κορφή).

Torre Egger (2,850m), Argentina

Οι γρανιτένιες βελόνες τις Παταγονίας, προσελκύουν πάντα τους καλύτερους αναριχητές του κόσμου.
Μια απέραντη χώρα, που δέρνετε από νότιους ανέμους και που οι γρανιτένιες κορφές της στεφανόνωνται από παγετωνικούς σχηματισμούς. Ο πάγος και άνεμος έχουν λειάνει αυτά τα βράχια που πολλές φορές καλύπτονται από πάγο. Στα τέλη Δεκέμβρη όλος ο τοίχος της νότιας ορθοπλαγιάς του Torre Egger ήταν καλυμμένος με πάγο. Οι Νορβηγοί Bjorn-Eivind Aartun και Ole Lied, βρήκαν την «ευκαιρία» να σκαρφαλώσουν αυτό το κάθετο πύργο, εκπλήσσοντας τη παγκόσμια κοινότητα με την επιμονή τους.  
Διαδρομή: Venas Azules στη νότια ορθοπλαγιά του Torre Egger.
Ανοίχτηκε: Bjorn-Eivind Aartun και Ole Lied (Norway)
Υψομετρική διαφορά: 950μ από τα οποία 350μ. ήταν νέα διαδρομή.
Δυσκολία: M5, AI6 (95°)
Ημερομηνία: 25-26 Δεκεμβρίου 2011 (από τη βάση στη κορφή).

Διάβασε περισσότερα: www.pioletsdor.com/

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1964. Μικρός χάζευα την Πάρνηθα από το πατρικό μου με τις ώρες. Ήταν για μένα ένας άγνωστος μαγικός κόσμος που άφηνε ελεύθερη τη φαντασία μου. Πεζοπορώ, ορειβατώ, σκαρφαλώνω και φωτογραφίζω στα βουνά από το 1984 και άρχισα να αρθρογραφώ σε ανάλογα περιοδικά από το 1990. Η αγάπη μου για το βουνό με ώθησε το 1998 να εκδώσω το περιοδικό ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (1998 – 2015), ενώ από το 2006 έως το 2010 πρόσθεσα και το περιοδικό ΠΟΔΗΛΑΤΗΣ. Έχω γράψει και εκδώσει, πεζοπορικούς οδηγούς για την Πάρνηθα, τον Όλυμπο, τον Παρνασσό και τα Βαρδούσια.