Η πρώτη σχοινιά εχει μήκος 40 μέτρα σε πεδίο 50-60ο  αλλά το καλό μένει για μετά: Μια ακόμα σχοινιά 35 μέτρων, που τελικά οι δυο αναρριχητές δε τη κατάφεραν ελεύθερα, αλλά την υπολογίζουν στο Μ7+/Μ8!!! Παρά τα χιόνια που είχαν πέσει οι δυο αναρριχητές βρήκαν το βράχο στεγνό.

«Η σχοινιά είναι πολύ δύσκολη, δυναμική και τεχνική. Δε τη κατορθώσαμε ελεύθερα μιας και έγινε με ξεκούραση, αλλά την υπολογίζουμε να κινηθεί σε πολύ υψηλά επίπεδα. Εκτός από δύσκολη είναι και όμορφη και στην έξοδο διαθέτει μια στεγούλα με ωραία έξοδο«, μας λέει ο Γιάννης.
Οι ασφάλειες που έμειναν στο βράχο είναι ελάχιστες: ένα βύσμα στο ρελέ και ένα καρφί κι ένα βύσμα στη δεύτερη σχοινιά.

Στοιχεία – Φωτό: Γιάννης Τορέλι

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1964. Μικρός χάζευα την Πάρνηθα από το πατρικό μου με τις ώρες. Ήταν για μένα ένας άγνωστος μαγικός κόσμος που άφηνε ελεύθερη τη φαντασία μου. Πεζοπορώ, ορειβατώ, σκαρφαλώνω και φωτογραφίζω στα βουνά από το 1984 και άρχισα να αρθρογραφώ σε ανάλογα περιοδικά από το 1990. Η αγάπη μου για το βουνό με ώθησε το 1998 να εκδώσω το περιοδικό ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (1998 – 2015), ενώ από το 2006 έως το 2010 πρόσθεσα και το περιοδικό ΠΟΔΗΛΑΤΗΣ. Έχω γράψει και εκδώσει, πεζοπορικούς οδηγούς για την Πάρνηθα, τον Όλυμπο, τον Παρνασσό και τα Βαρδούσια.