Η Simon Elias, μια άξια οδηγός, μαζί με τις Maider Fraile, Miriam Marco, Maialen Ojer, Patty Trespando και Asuncion Yanguas σκαρφάλωσαν στη βορειοδυτική κορυφογραμμή σε μια διαδρομή συνολικής διάρκειας 19 ωρών από τη κατασκήνωση βάσης. Η 900 μέτρων διαδρομή, βαθμολογημένη με D+ (IV 75°) έγινε πιο δύσκολη λόγω της χαμηλής ορατότητας καθώς και επειδή όταν οι έξι γυναίκες έφτασαν στη κορφή υπήρχε χιονόπτωση. 

Ο επίσης Ισπανός Sebastien Alvaro που είναι ένας πολύ γνωστός ορειβάτης και παράλληλα παραγωγός της τηλεοπτικής σειράς περιπέτειας «Al filo de lo Imposible», κατά τη διάρκεια εξερευνήσεών του στο Karakoram, είχε παρατηρήσει αυτή τη κορφή που μοιάζει με ένα τεράστιο καπέλο μάγισσας όταν τη βλέπει κανείς από το Hushe. Ο Alvaro είχε προσφέρει αρκετή βοήθεια στους κατοίκους του Hushe μέσα από ένα project της NGO και έτσι οι ντόπιοι έδωσαν στη κορφή το όνομά του (Sebas) προς τιμήν του Alvaro. Οι ισπανίδες αφιέρωσαν την ανάβασή τους στη μνήμη της Vanessa Addison, της 34χρονη Αγγλίδας ορειβάτη που πριν 8 χρόνια πήγε στο Benasque στα Πυρηναία και ήταν μέλος της εθνικής ομάδας από το 2008. Για κακή της τύχη όμως, σκοτώθηκε το προηγούμενο Φεβρουάριο από μια χιονοστιβάδα.    

Το Sebas Tower βρίσκεται στα βουνά Masherbrum του Gondokoro Glacier. Οι ισπανίδες σκαρφάλωσαν επίσης σε 2 ακόμα κορφές σε αυτή τη περιοχή μαζί με τον porter υψομέτρου Mohammed Hassan. Η πιο σημαντική από τις δυο, ονομάστηκε Baushul (5,610m) και διαθέτει μια 850μ. ορθοπλαγιά από βράχο και πάγο.

Η πιο σημαντική όμως ανάβαση από όλες στο Karakoram, έγινε κοντά στη κοιλάδα του Nangma τον Ιούλιο που μας πέρασε, όταν γυναικεία ομάδα έκανε τη πρώτη ολοκληρωμένη επανάληψη στη δυτική κόψη (1,250m) του Amin Brakk (5,850m), την Czech  Εxpress 7b + 5.12c A3-A4 70ο).  

Amin_BrakkΗ Marina Kopteva η Anna Yasinskaya και η Galina Chibitok έφτασαν στη κατασκήνωση βάσης (4,385m) στις 22 Ιουνίου και ξεκίνησαν τις τρεις πρώτες σχοινιές στις 27 του ίδιου μήνα. Προχωρόντας με capsule στυλ, οι τρεις γυναίκες έφτασαν στη κορφή στις 19 Ιουλίου έχοντας κάνει τη δεύτερη ολοκληρωμένη ανάβαση της τσέχικης διαδρομής του 1999.

Διαβάστε ακόμα:  Για την κορυφή του Manaslu (8163μ.) ξεκινούν οι Συκάρης – Μαρίνος

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 90’ δεν ήταν λίγες οι προσπάθειες που είχαν γίνει σε αυτό το κατακόρυφο βράχο, πριν γίνει η πρώτη αναρρίχηση το 1999, όταν δυο ομάδες οι οποίες ανέβαιναν σε ξεχωριστές διαδρομές, τελικά έφτασαν στη κορφή. Οι Pep Masip, Miguel Puigdomenech και Silvia Vidal ανέβηκαν την ορθοπλαγιά κάνοντας βαθμούς δυσκολίας 6c+ και A5, δημιουργώντας τη διαδρομή Sol Solet στην απότομη άκρη στο κέντρο της κόψης. Περίπου τις ίδιες μέρες, οι Marek Holecek, Filip Silhan και David Stastny από την Τσεχία σκαρφάλωσαν ακόμη πιο δεξιά ολοκληρώνοντας τη διαδρομή Czech Express με βαθμούς δυσκολίας 7b+, A3 και 70°.

Ένα χρόνο αργότερα άλλοι δυο Ισπανοί, οι Adolfo Mandinabeitia και Juan Miranda ανέβηκαν μια γραμμή μήκους 1550m (31 σχοινιές συνολικά) στα 6b+ και A5 συμπληρώνοντας το Namkor. Το 2004 μια εξαμελής ρωσική ομάδα ανέβηκε κοντά στο Namkor μέχρι η κακοκαιρία να τους μετατοπίσει προς τη Czech Express την οποία ολοκλήρωσαν μέχρι το τέλος. 

Anna_YasinskyaΗ Kopteva και η Yasinskaya, γεννήθηκαν και οι δυο τους το 1981 και είναι από την Ουκρανία, ζουν στο Κίεβο και συνεργάζονται συχνά. Η Galina Chibitok, γεννημένη το 1977 είναι Ρωσίδα από την Αγία Πετρούπολη. Πριν από την αποστολή η Kopteva είχε ολοκληρώσει τη πρώτη γυναικεία σόλο ανάβαση του Marcheka στην Κριμαία. Αυτή η διαδρομή των 335m (Β.Δ. 6a καιA2) ανοίχτηκε το 1972 και για αρκετό καιρό θεωρούνταν η πιο δύσκολη διαδρομή στη Κριμαία. Η σόλο ανάβαση της Kopteva είναι η πρώτη για τις γυναίκες στις ασβεστολιθικές κόψεις της Κριμαίας. Ολοκλήρωσε τη διαδρομή με μια διανυκτέρευση στη κόψη και παρόλο που η αναρρίχηση δεν ήταν βεβαίως και πολύ δύσκολη κρίνοντας με αντικειμενικά κριτήρια, ήταν και αυτή ένα μικρό βήμα για τη γυναικεία ορειβασία στις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1964. Μικρός χάζευα την Πάρνηθα από το πατρικό μου με τις ώρες. Ήταν για μένα ένας άγνωστος μαγικός κόσμος που άφηνε ελεύθερη τη φαντασία μου. Πεζοπορώ, ορειβατώ, σκαρφαλώνω και φωτογραφίζω στα βουνά από το 1984 και άρχισα να αρθρογραφώ σε ανάλογα περιοδικά από το 1990. Η αγάπη μου για το βουνό με ώθησε το 1998 να εκδώσω το περιοδικό ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (1998 – 2015), ενώ από το 2006 έως το 2010 πρόσθεσα και το περιοδικό ΠΟΔΗΛΑΤΗΣ. Έχω γράψει και εκδώσει, πεζοπορικούς οδηγούς για την Πάρνηθα, τον Όλυμπο, τον Παρνασσό και τα Βαρδούσια.