Ωστόσο η πρώτη αμφισβήτηση έρχεται από την ισπανίδα Edurne Pasaban η οποία συμπλήρωσε τις 14 κορυφές λίγες ημέρες μετά, τον περασμένο Μάιο. Περισσότερη όμως σημασία από τη γνώμη της Pasaban (χωρίς να σημαίνει ότι αυτή είναι αμελητέα) έχει η γνώμη της Κορεάτικης Ορειβατικής Ομοσπονδίας (KAF) η οποία στις 26 Αυγούστου με ανακοίνωσή της δεν πιστοποιεί ότι η Sun ανέβηκε στη κορυφή του Annapurna λόγω έλλειψης αποδείξεων.

Που όμως στηρίζεται η απόφαση της KAF να χαρακτηρίσει την ανάβαση της Sun στη κορυφή ως μη γενόμενη; Καταρχήν το πιο αντιφατικό από όλα τα στοιχεία είναι η φωτογραφία της κορυφής όπου πολλοί υποστηρίζουν ότι δεν ταιριάζει με την τοπογραφία της συγκεκριμένης περιοχής. Μάλιστα η Sun το μόνο που έδωσε στη δημοσιότητα ήταν μια φωτογραφία κάποιου βραχώδους σημείου το οποίο χωρίς καμία αμφιβολία βρίσκεται τουλάχιστον δυο ώρες πιο κάτω από τη κορυφή! Στην ανάβασή της, την Sun συνόδεψαν και τρεις Sherpas. Ένα δεύτερο γεγονός όπου η υπόθεση «μπάζει» είναι ότι ο πρώτος Sherpa επιβεβαιώνει ότι έφτασαν στη κορυφή, ενώ ο δεύτερος υποστηρίζει ότι άρχισαν να κατεβαίνουν πριν φτάσουν σε αυτή και ο τρίτος δεν έχει κάνει καμία δήλωση μέχρι τώρα. Άρα κάποιος λέει αλήθεια και κάποιος ψέματα.

Το τρίτο στοιχείο που αμφισβητεί την Sun είναι ότι κάποιοι άλλοι ορειβάτες βρήκαν την κορεάτικη σημαία καρφωμένη όχι στην κορυφή αλλά αρκετά χαμηλότερα. Παράλληλα υπάρχουν σοβαρές υποψίες ότι η υποτιθέμενη φωτογραφία της Oh Eun-Sun στη κορυφή, είναι τροποποιημένη με το πολύ γνωστό πρόγραμμα επεξεργασίας φωτογραφιών Photoshop. Επιπλέον, άλλο ένα γεγονός που «αδειάζει» την Sun είναι η άρνησή της να παραστεί μπροστά στην εξουσιοδοτημένη επιτροπή 7 εμπειρογνωμόνων της KAF, επικαλούμενη ότι ακόμα μαζεύει στοιχεία προκειμένου να αποδείξει την κατάκτηση της κορυφής του Annapurna (σ.σ. μα έχουν περάσει τόσοι μήνες από τότε…).    

Διαβάστε ακόμα:  Η Αλίκη Αναστασοπούλου, τρίτη ελληνίδα που ανεβαίνει στο Everest μέσα σε δυο μόλις ημέρες!

Γενικά πάντως υπάρχει ένας γενικότερος σκεπτικισμός σχετικά με το αν αυτού του είδους οι «αγώνες» όπως π.χ. της Pasaban με την Sun, έχουν κάποια χρησιμότητα η απλά είναι ανοησίες. Πρόκειται πραγματικά για αγώνα ή για αγώνα εντός πολλών εισαγωγικών μιας και δεν υπάρχουν ξεκάθαροι κανόνες καθορισμένοι όπως π.χ. η χρήση συμπληρωματικού οξυγόνου. Και σε τελική ανάλυση ποια αρμόδια αρχή πιστοποιεί τα αποτελέσματα σε αυτές τις περιπτώσεις; Ο κάθε ορειβάτης από μόνος του; Ίσως αυτού του είδους οι ανεπίσημοι και «κρυφοί» αγώνες είναι κάτι το αρνητικό και μάλλον περισσότερο πληγώνουν παρά ωφελούν τον αλπινισμό.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1964. Μικρός χάζευα την Πάρνηθα από το πατρικό μου με τις ώρες. Ήταν για μένα ένας άγνωστος μαγικός κόσμος που άφηνε ελεύθερη τη φαντασία μου. Πεζοπορώ, ορειβατώ, σκαρφαλώνω και φωτογραφίζω στα βουνά από το 1984 και άρχισα να αρθρογραφώ σε ανάλογα περιοδικά από το 1990. Η αγάπη μου για το βουνό με ώθησε το 1998 να εκδώσω το περιοδικό ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (1998 – 2015), ενώ από το 2006 έως το 2010 πρόσθεσα και το περιοδικό ΠΟΔΗΛΑΤΗΣ. Έχω γράψει και εκδώσει, πεζοπορικούς οδηγούς για την Πάρνηθα, τον Όλυμπο, τον Παρνασσό και τα Βαρδούσια.