Έχεις μωρό; Βγες στη φύση, μαζί του!

me to moro soy sth fysi

Ό

Όσο περιμέναμε να γεννηθεί το μωρό μας, με κυρίευε ανυπομονησία αλλά και άγχος. Μέχρι τότε ζούσαμε μια ζωή γεμάτη περπάτημα, σκαρφάλωμα, ποδήλατο και εβδομάδες κατασκήνωσης κάτω από τους ήχους των τζιτζικιών.

Όλα αυτά έμοιαζαν να αλλάζουν. «Μην ανησυχείς, δεν θα είναι τόσο δύσκολο να συνεχίσουμε έτσι», με καθησύχαζε η σύντροφός μου, που ως γυναίκα ήταν πάντα πιο ψύχραιμη.

25 χρόνια εμπειρίας: η φύση είναι το φυσικό περιβάλλον του μωρού

Είκοσι πέντε χρόνια μετά, έχοντας κάνει ατελείωτες διανυκτερεύσεις, χιλιάδες χιλιόμετρα περπατήματος και ποδηλάτου, έχοντας διασχίσει ποτάμια, ανοίξει βήματα στο χιόνι, μαγειρέψει και απολαύσει ηλιοβασιλέματα, ανατολές και τον γαλαξία σε παγωμένους, κρυστάλλινους ουρανούς παρέα με ένα μωρό που έγινε παιδί και μετά έφηβος, μπορώ να σας διαβεβαιώσω: είναι πολύ εύκολο και απόλυτα φυσιολογικό — για να μη σας πω ότι είναι και απαραίτητο — να κάνετε υπαίθριες δραστηριότητες μαζί με το μωρό σας. Και όταν λέω υπαίθριες δραστηριότητες, δεν εννοώ μια απλή βόλτα στην Πάρνηθα, αλλά πολυήμερα trekking και διανυκτερεύσεις κάτω από τ’ άστρα. Θα βγει σε όλους καλό, και ο λόγος είναι απλός: το φυσικό περιβάλλον είναι το σωστό περιβάλλον για τον άνθρωπο.

Η φύση δεν είναι απόδραση — είναι το σπίτι μας

Η φύση δεν είναι καταφύγιο από τις σκοτούρες της πόλης ούτε «μέρος απόδρασης» όπως συχνά παρουσιάζεται· είναι το αληθινό μας σπίτι. Το μωρό σας χρειάζεται ανοιχτό ορίζοντα, όχι ένα ταβάνι στα τρία μέτρα. Χρειάζεται τους φυσικούς ήχους του αέρα, του δάσους και του νερού — όχι τη βοή της πόλης ή τους ήχους της τηλεόρασης. Χρειάζεται να πιάσει ένα ζουζούνι, να περιεργαστεί ένα σκαθάρι, να ανακαλύψει τον κόσμο, όχι να δέχεται παθητικά ερεθίσματα από μια οθόνη. Χρειάζεται καθαρό αέρα και λαμπερούς ουρανούς.

«Πώς τα καταφέρνετε;» — Η απάντηση είναι απλή

Ακούγονται ωραία όλα αυτά, αλλά και δύσκολα. Πράγματι, όλοι μας ρωτούσαν πώς τα καταφέρνουμε να τριγυρνάμε στα βουνά με ένα μωρό. Μα είναι πολύ ευκολότερο από το να είσαι μέσα στο σπίτι με ένα μωρό — αυτή ήταν (και είναι) η απάντηση. Θα προσπαθήσω να κωδικοποιήσω σε λίγες γραμμές πόσο εύκολο είναι.

Παρά το ότι φαντάζει δύσκολο να το σκεφτείτε, το μωρό μας, ο μικρός Φαέθωνας, μόλις βρισκόταν στο ύπαιθρο, δε ζητούσε πολλά και δεν έκανε τίποτα περισσότερο από το να χαζεύει τα φύλλα καθώς τα κυμάτιζε ο άνεμος, να νανουρίζεται από τους ήχους ενός ρέματος και βέβαια να δοκιμάζει τι γεύση έχει το χώμα (κάτι καλό για το ανοσοποιητικό νομίζω).

Τα υλικά της κατασκήνωσης, τα σχοινιά, η ρόδα του ποδηλάτου, είναι πρώτης τάξης παιχνίδια. Εσύ μαγειρεύεις κι αυτός απλά ασχολείται με τα καραμπίνερ ή με ένα παγούρι. Όχι τηλεόραση, όχι κινητό, όχι καψιματικά για τον ανθρώπινο εγκέφαλο ερεθίσματα.

Οικογενειακός ύπνος στη σκηνή: μια εμπειρία που χτίζει δεσμό

Ο οικογενειακός ύπνος μέσα σε μια σκηνή, μας έκανε να νοιώθουμε πιο πλήρεις, υγιείς (με την ευρεία έννοια) και καλύτεροι γονείς (πιστεύω). Είμαι πεπεισμένος ότι όσο νωρίτερα βγεις με το μωρό σου στη φύση, τόσο καλύτερα. Εμείς ξεκινήσαμε λίγες εβδομάδες μετά τη γέννηση του.

Τα μωρά … δεν κλαίνε

Παρά το ότι για ένα μωρό, το κλάμα είναι ένας τρόπος επικοινωνίας, θα σας εκπλήξω: τα μωρά στην εξοχή σπάνια κλαίνε. Ο λόγος είναι απλός: το φυσικό περιβάλλον τα ηρεμεί. Οι ήχοι του δάσους, οι ανοιχτοί ορίζοντες, ο παφλασμός του νερού, δεν δίνουν πολλούς λόγους για να κλάψει το μωρό σας. Κι όταν αρχίσουν να μιλάνε δε θα σας ζαλίζουν με την κλασική ερώτηση, «πότε φτάνουμε;».

Τι χρειάζεται ένα μωρό στη φύση; Σχεδόν τίποτα

Τα μωρά δε χρειάζονται κάποια δικά τους υλικά. Δε χρειάζονται παπούτσια, ποδήλατο, υπνόσακο, σακίδιο κλπ. Το μόνο που έχουν ανάγκη, είναι ένα παγούρι για να ασχολούνται, το ζεστό σας σώμα και το χαμόγελό σας (εκτός από ένα μάρσιπο ή ένα καρεκλάκι ποδηλάτου). Με λίγα λόγια δε προσθέτουν τίποτα στον προϋπολογισμό σας.

Περιορίζει τη δραστηριότητα; Όχι την κάνει ευκολότερη

Τα μωρά δε σας περιορίζουν τη δραστηριότητα όπως στην πόλη. Είναι πάρα πολύ απλό να συνεχίσεις να περπατάς ή να ποδηλατείς, καθώς νανουρίζεται πάνω σου, από τη ρυθμική κίνηση των βημάτων σου ή της πεταλιάς σου.

Τα μωρά δεν είναι τόσο ευάλωτα όσο μπορεί να νομίζετε. Το ξαναλέω: βρίσκονται στο φυσικό τους περιβάλλον. Αν κάνει κρύο, ζέστη ή βρέχει, απλά φροντίζετε ανάλογα.

Ένα μωρό είναι ένα διαβατήριο. Κανένας δε θα σας αρνηθεί μια βοήθεια, όλοι θα σας αντιμετωπίσουν απόλυτα θετικά.

Όσο νωρίτερα ξεκινήσετε, τόσο πιο φυσικό θα είναι

Όσο νωρίτερα ξεκινήσετε (ή μάλλον συνεχίσετε) τις υπαίθριες δραστηριότητες με το μωρό σας, τόσο πιο εύκολο θα είναι να τις συνεχίσετε καθώς αυτό θα μεγαλώνει και θα γίνεται παιδάκι. Θα είναι πολύ εύκολο και απόλυτα φυσιολογικό για αυτό, να κοιμάται στο σκοτάδι, να μη φοβάται τα ζουζούνια, να φέρνει νερό από την πηγή ή να σας βοηθά στο στήσιμο της σκηνής. Όσο το καθυστερείτε, στο τέλος θα απαιτηθεί τόσο από εσάς όσο και από αυτό, ένα άλμα όλο και πιο δύσκολο.

Το να βγείτε με το μωρό σας στη φύση, είναι μια υποθήκη που μόνο κέρδος μπορεί να σας φέρει.

Ξεκινήστε σήμερα την πρώτη σας οικογενειακή εξόρμηση
SHARE
Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1964. Μικρός κοίταζα την Πάρνηθα από το πατρικό μου με τις ώρες. Ήταν για μένα ένας άγνωστος μαγικός κόσμος που άφηνε ελεύθερη τη φαντασία μου. Πεζοπορώ, ορειβατώ, σκαρφαλώνω και φωτογραφίζω στα βουνά από το 1984 και άρχισα να αρθρογραφώ σε ανάλογα περιοδικά από το 1990. Η αγάπη μου για το βουνό με έκανε το 1998 να εκδώσω το περιοδικό ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (1998 – 2015), ενώ από το 2006 έως το 2010 πρόσθεσα και το περιοδικό ΠΟΔΗΛΑΤΗΣ. Έχω γράψει πεζοπορικούς οδηγούς για την Πάρνηθα, τον Όλυμπο, τον Παρνασσό, τα Βαρδούσια κ.α.